Haas

Tekst: François Stuckens

"Niet alleen een culinair hoogstandje, maar ook bij vliegbinders en vissers een topper"

De meesten onder ons kennen wel de culinaire kwaliteiten van de haas. Een stukje hazenrugfilet geserveerd met een lekker wijntje zal weinigen onberoerd laten. Je zal nu al wel zitten bedenken wat dit alles met vliegvissen te maken heeft, maar de haas laat ook de vliegbinder niet onberoerd.

De vele riviervissers onder ons weten de kwaliteiten van een vliegje gebonden met "Hare´s Ear" zoals het in het vakjargon genoemd wordt, zeer naar waarde te schatten.
De pels van de haas is inderdaad een zeer dankbaar bindmateriaal, en daarbij spotgoedkoop.
De aanschaf van een hazenpelsje zal meestal niet al te veel moeilijkheden opleveren.
Via een jager kan men meestal zonder kosten aan zo'n pelsje geraken.
Een hele haas is natuurlijk ook niet te versmaden, maar dat zal al minder gemakkelijk te realiseren zijn en daarbovenop meestal zijn prijskaartje hebben. In dit laatste geval moet het diertje dan nog van zijn pels ontdaan worden. Voor jagers die dit wel kennen is dit niet zo'n opgave, maar voor niet jagers en mensen die nooit konijnen hadden die ze zelf moesten slachten is dit waarschijnlijk totaal onbekend terrein. Voor deze laatste geven we hier enkele basisinstructies.

Hang de geschoten haas met de achterpoten omhoog en iets uit elkaar gespreid aan een balk. Begin het vel rondom elke poot los te snijden ter hoogte van het eerste gewricht. Gebruik vooral een zeer scherp mesje voor dit werk! Steek vervolgens het mes tussen de huid en het vlees en snij het vel van binnen naar buiten door tot de staart. Snij deze aan de staartwortel door en stroop het vel vervolgens langzaam naar beneden. Let op dat het buikvlies niet gaat scheuren!
De voorste pootjes verschijnen, en kunnen vervolgens uit het vel getrokken worden. Nu hoeven we enkel nog de huid van de kop los te snijden. Ga hier langzaam en nauwkeurig te werk daar de huid hier meestal tamelijk vast aan de schedel zit.
Het verder bewerken van zo'n hazenvel om het te bewaren is ook al niet erg moeilijk. Het vel van de gevilde haas dient men aan de binnenkant van alle vet en vleesresten te ontdoen. Daarna het vel open spreiden en met de pelskant naarbeneden op een stuk plank spijkeren.
De huid bestrooien met borax en het geheel op een droge plaats laten opdrogen.
Het vel kan ook gewoon aan de binnenkant opgevuld worden met droog stro of kranten en zo opgehangen op een droge plaats bewaard worden.
Deze werkwijze is natuurlijk ook bruikbaar voor het villen van een ander pelsdiertje zoals muskusrat; nerts; etc.....

Als we het vel van de haas nu wat van naderbij gaan bekijken zien we dat dit een natuurlijke kleuren variatie vertoont gaande van zeer bleekbruin naar oker om daarna op de rug over te gaan naar zeer donkerbruin met alle kleurenvariaties hiertussen.
Deze kleurenvariatie, samen met de lengte van het haar, dat op de kop en de oren natuurlijk veel korter is dan op de rug, maken dat een hazenvel een zeer interessant materiaal is en door vele binder zeer hoog aangeschreven staat.
We kunnen het haar op verschillende manieren gaan gebruiken, gaande van dubbing die we per kleurvariatie op voorhand kunnen aanmaken in een afgedankte koffiemolen en nadien bewaren in een plastik zakje of filmkokertje, tot het afsnijden van het haar en vervolgens in een lus van gewaxte binddraad twisten.